şiir

Hayalet bir yazardı Söyleyecek sözü kalmayanların Söylenecek söz aldıkları bir pazardı Sayfası on liradan Haftada yüz sayfa yazardı Kaç kitap yazdı unuttu Uykusuz gecelerde Tek bir duyguyu aklında tuttu Ne kibir ne öfke ne sevinç Merakla beslenmemeliydi hiçbir bilinç   Bir soru sorar Cevabı bulmaya dağları aşardı Duyguların dört mevsimini Tek bir yolculukta yaşardı Yükseldikçe […]

Sağırdı Sığdırıp öfkesini birkaç sese Akordsuz bir gökgürültüsü olup bağırdı Böyle anlarda toprak gibi susmalı Bırakmalı durulana kadar şimşekler Karşındaki tüm yükünü kusmalı “Sen” dedi yanan elleriyle “Bana bu kağıdı verdin Bu işyerine gönderdin Güvenlik almadı içeri Sağırları almıyormuş işyeri” Hala az biliyorum işaret dilini Açılmıyor zihnimde soyut ifadeler Çilingir gibi kullansa da elini Ben

Çalışır On altısından beri İkinci çocuk doğmazdan önce Yok demenin kahrı  boğmazdan önce Doyururdu akıttığı alınteri   Keşke dedi Keşke sarı zarfla gelmeseydi Keşke dedi Keşke çocuklar icrayı bilmeseydi   Çocuklar okuduğundan beri                    sarı zarftan gelen haberi Çok uğraştı Yunus Silebilmek için çocukların yüzüne çöken kederi   Yunusun ilk çocuğu on altısında Artık çocuk

Kim hapseder Kendi hırslarından başka Vadisinde kalakalmış nehirleri Yatağını Göğsünü parçaladığı dağda kuranların Kaderdi ilelebet esaretleri Öyle kalakaldım O şehirde Biriktirdiğim anılar Birkaç insan ömrü kadar Anlatırlar her karşılaşmamızda Ağladığım güldüğüm sokaklar   Anlatırlar Yarım kalmış aşkları Bazıları bitirilmemiş gibi Anlatırlar Dostları arkadaşları Bazıları yitirilmemiş gibi Belki ondandır hapsolmuşluğum O şehre Ben ondan Bir kıta

Bardağında rakısı Kulağında bir latifova şarkısı Yarılanınca mastikası Yok oldu meyhaneye getirdiği tasası Kafandaki dertleri bu akşamlık örter Sana bolcana gelen bir balkan şapkası Mavi ekoseli bir örtü yeter Yeterki eksik olmasın masada şopskası Kederli bir akşamda özlenesi Neden kapandın göçmen meyhanesi devamı