Elinde
Yapbozun son parçası
Yapbozda
İki fırtına arasının süt limanlığı
Soruyor kendine aylardır
Koymalı mı bu son parçayı
Bir kenarda
Yokmuş gibi bırakılınca
Yok olmuyor ki bu soru
Yok ediyor aylardır
Dinginliğin getirdiği huzuru
Biliyor
Sevmek dünyanın en zor işi
Biliyor
Fırtınalardan müjdelenir gelişi
Elinden son parçasını yapbozun
Koyuyor ait olduğu boşluğa
Ufukta beliren rüzgarın tozun
Üstüne yürüyor son bir kez daha