Şehrin kaldırımları
Taşır sırtında
Kavuşmaları, ayrılışları
Görünür kılmaz onları
Sokaklar boyunca uzanmaları
Çıkınca kamburları
Derinleşince göz çukurları
Hatırlanır varlıkları
Hatırlanınca
Unutulmalarının da vakti gelir
Bir sabah kaybolurlar
Yerlerine görünmez yeni kaldırımlar serilir
Oysa benim sokağımda
Hatırlanmayan insanlardır
Binalar
Görünmez insanlarla doludur
Varlıkları
Mesela kömür sobasından
Çoluk çocuk zehirlenince hatırlanır
Bir kadın
Geceler boyunca dayak yediğinde değil
Bir sabah öldürüldüğünde hatırlanır
Bir baba
Her akşam kan ter içinde geldiğinde değil
Bir daha gelemeyeceği öğrenildiğinde hatırlanır
Hatırlanır
Ve unutulur
Evlerine görünmez yeni insanlar oturur
Bu sokakta bugün
Kanadında
Taze kırıkları olan bir kuş vardı
İnadında
Sokağın kaldırımlarına benzeyen bir duruş vardı
Bir kedi vardı üzerine gelen
Uçamıyordu
Sadece ayrılışlara şahitlik etmiş kaldırımdan
Arkadaşları gibi kaçamıyordu
Anılarında uçtuğu günler
Hatırlıyor
Kırık kanadını çırpıyor
Yüreği
Kırık kanadında çarpıyor
Seyrettiğim balkondan attığım taş
Karavana vuruyor
Kuşun önce kanatları
Sonra yüreği duruyor
Kaldırım gibi
İnsanlar gibi
Bu sokakta kuş da görünmez oluyor